انجمن اقتصاد کشاورزی ایران Agricultural Economics 2008-5524 9 4 2016 03 01 The relationship between carbon dioxide emissions and energy consumption and environmental destruction in Iran بررسی و تبیین رابطه بین انتشار دی اکسید کربن و مصرف انرژی و تخریب محیط زیست در ایران 177 195 15186 FA حمید امیرنژاد دانشیار اقتصاد منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری 0000-0002-4307-1146 محمد زرگرطالبی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری محمدعلی روشن فر دانشجوی دکترای اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری Journal Article 2015 01 11 During recent decades, the importance of environmental issues, all countries are trying to plan properly and using appropriate methods, not only to achieve their economic goals, but also to minimize the environmental damage caused by economic growth. Accomplish this without the knowledge of the relationship between economic activity and environmental pollution and the interplay between them is not possible and the problem for developing countries such as Iran, which is still in the early stages of economic development, has become more important. In this paper, short-run and long-run relationship between energy consumption, carbon dioxide emissions (as an indicator of environmental pollution), using data from 1974-2011 of Iran were studied. To investigate the relationship between the variables, the econometric regression methods Distributed Lag (ARDL) were used. The results showed that carbon dioxide emissions relative to environmental degradation and its value in the long-run elastic 2.27. According to the results of variable energy consumption and carbon dioxide emissions significant positive and a long-term relationship with environmental degradation. In this case, the increase of energy consumption and carbon dioxide emissions further, environmental degradation is more, The comparison results show that short-run and long-term relationships Energy consumption in the short term greater impact on environmental degradation and destruction of carbon dioxide emissions in the long-run have a greater impact on the environment. The results show that the imbalance short term after two terms are moderated طی دهه‌های اخیر، همگام با افزایش اهمیت مسائل ‌محیط زیستی، تمامی کشورها تلاش می‌کنند با برنامه‌ریزی صحیح و به‌کارگیری روش‌های مناسب، نه تنها به اهداف اقتصادی خود دست یابند، بلکه آسیب‌های ‌محیط زیستی ناشی از رشد اقتصادی را نیز به حداقل برسانند. تحقق این امر بدون اطلاع از چگونگی رابطه‌ی بین فعالیت‌های اقتصادی با آلودگی محیط زیست و تأثیرات متقابل بین آن‌ها میسر نمی‌باشد. در این مطالعه، روابط کوتاه‌مدت و بلندمدت بین مصرف انرژی، انتشار دی اکسید کربن (به عنوان شاخص آلودگی محیط زیستی) با استفاده از داده‌های سال‌های 1390-1353 در ایران با استفاده از روش اقتصادسنجی خودرگرسیونی با وقفه‌های توزیعی (ARDL) مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج این مطالعه وجود رابطه بلندمدت بین متغیرهای تخریب محیط زیست و مصرف انرژی و انتشار دی اکسید کربن تأیید شد. همچنین رابطه مثبت و معنی‌داری در بلندمدت بین متغیرهای انتشار دی اکسید کربن و مصرف انرژی با تخریب محیط زیست بدست آمده است. انتشار دی اکسید کربن تأثیرگذارترین متغیر بر تخریب محیط زیست تشخیص داده شد به طوری که با افزایش یک درصدی در انتشار دی اکسید کربن، تخریب محیط زیست حدود 27/2 درصد افزایش می‌یابد. همچنین ضریب تصحیح خطا نشان داد که 52/0 از شوک‌ وارد شده در کوتاه‌مدت به سمت رابطه بلندمدت اصلاح می‌گردد. لذا، حدود 2 سال طول می‌کشد تا یک عدم تعادل در کوتاه-مدت به سمت بلندمدت تعدیل شود. https://www.iranianjae.ir/article_15186_5b3b3e573becfa5d7fac4916f8bc0fed.pdf