انجمن اقتصاد کشاورزی ایران Agricultural Economics 2008-5524 14 2 2020 08 22 The Effect of Risk Aversion on Total Factor Productivity in Agronomy Subsector تأثیرنگرش به ریسک بر بهره وری کل عامل های تولید در زیر بخش زراعت 83 111 242351 10.22034/iaes.2020.138068.1793 FA قادر دشتی استاد اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز 0000-0002-9292-3843 فاطمه ثانی دانشجوی دکتری گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز جواد حسین‌زاد دانشیار اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز ابوالفضل مجنونی هریس دانشیار آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز Journal Article 2020 10 13 Productivity improvement is an essential approach to increase production without using more resources. Due to the agriculture is fraught with risks and losses, farmers' behavior is influenced by their risk attitudes and adoption of policies to increase productivity requires adequate knowledge of individual’s decision making mechanism. In present study examined the effect of risk attitudes on total factor productivity for 210 farms of Sarab County that were selected with stratified sampling method. Risk aversion coefficient and Total Factor Productivity were calculated respectively within the Quadratic Risk programming and Fare Primont index. The results of the TFP index show that during the period of 1392-97, the potato had the highest TFP and the rained Barley had the lowest TFP among the studied products. Average Relative Risk aversion coefficient and proportional Risk Premium were 2.9 and 1735000 Rials respectively; this indicates that most farmers in the region are more Risk aversion. The results of the study showed that risk aversion had a negative effect on Total Factor Productivity, therefore reducing the severity of risk and loss and improving risk management skills increase total factor productivity. در جهان کنونی مهم ترین عامل تعیین کننده رشد اقتصادی، ارتقای بهره وری عامل های تولید می باشد. از آنجایی که کشاورزی فعالیتی توأم با ریسک بوده و رفتار کشاورزان تحت تاثیر گرایش های ریسکی شان قرار می گیرد، لذا اتخاذ سیاست های افزایش بهره وری نیازمند دانش کافی از چگونگی تصمیم گیری افراد می باشد. از این رو هدف این بررسی ارزیابی تأثیر ریسک گریزی بر بهره وری کل عامل های تولید در زیربخش زراعت می باشد. برای این منظور اطلاعات لازم از 210 کشاورز شهرستان سراب به روش نمونه گیری طبقه ای جمع آوری شد. ضریب ریسک گریزی با به کارگیری مدل برنامه ریزی درجه دوم توام با ریسک (QRP) و بهره وری کل عامل های تولید (TFP) با استفاده از شاخص فیر پریمونت محاسبه شد. برابر نتایج به دست آمده میانگین  ضریب ریسک گریزی نسبی و حق بیمه گریز از ریسک به ترتیب 9/2 و 1735000 ریال به دست آمد که بیانگر ریسک گریز بودن بیشتر کشاورزان منطقه می باشد. نتایج مربوط به شاخص TFP نشان داد که طی دوره زمانی 97-1392، محصول سیب زمینی دارای بیشترین و جو دیم دارای کمترین میزان TFP در بین محصول های زراعی مورد بررسی بوده است. بنابر یافته های این بررسی، ریسک گریزی اثر منفی بر بهره وری کل عامل های تولید داشته، بنابراین کاهش شدت ریسک و بهبود مهارت های مدیریت ریسک، بهره وری کل عامل های تولید را افزایش می دهند. همچنین بنابر نتایج بدست آمده افزایش تحصیلات، تجربه، اندازه کشتزار، بعد خانوار، شرکت در کلاس های ترویجی، مالکیت و دریافت تسهیلات بانکی موثرترین روش های بهبود بهره وری کل عامل های تولید محصول های زراعی می باشند. https://www.iranianjae.ir/article_242351_7c9b08d8506d0e69e73b0717bd6a3e10.pdf