انجمن اقتصاد کشاورزی ایران Agricultural Economics 2008-5524 11 3 2017 11 22 Conflict Resolutions for Sustainable Water Resource Management; Case Study حل تعارضات برای مدیریت پایدار منابع آب بر اساس تئوری بازی؛ مطالعه موردی 131 160 26335 10.22034/iaes.2017.26335 FA مهدی ترقی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران مجید منتصری دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران مهدی ضرغامی دانشکده عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حجت میان آبادی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2017 03 06 About 90 percent of water consumption is allocated to the agricultural sector in Iran. Obviously, the amount of agricultural benefit depends on the amount of water resource using. The farmer imagines that increasing the amount of cultivated area and irrigation will also increase amount of the crop and consequently his benefit. The assumptions of farmers lead to the destruction of the environment which finally will result in the tragedy of common pool resources. Preventing water resource overdraft in order to support sustainable development as the environmental object and maximizing the farmers' net benefits as the economic object, are in conflict in the short-term. It is necessary to find a balance between them. For this purpose, the optimum consumption of a water resource and farmers' net benefits are determined for the Urmia study region during the 2014-2015 crop year. This is done by using conflict resolution methods including a non-symmetric Nash, non-symmetric Kalai-Smorodinsky, non-symmetric area monotonic and non-symmetric equal loss solution in four crop pattern scenarios. The results revealed that increasing environmental weight decreases cultivated area and consequently agricultural net benefit in all crop scenarios. The fourth scenario is more reasonable and admissible due to its feasibility and acceptability by farmers. Also a comparison of the fourth scenario with the current situation in equal weights of environmental and economic objects and by assuming cultivation of major crops in the region showed that in this scenario the water consumption rate reduces 17% and the net benefit of farmers increases 10%. حدود 90% مصرف آب در ایران به بخش کشاورزی اختصاص دارد. بدیهی است میزان سود کشاورزی با میزان استفاده از منابع آب مرتبط است، طوری که کشاورز می پندارد با افزایش میزان آب آبیاری و سطح زیرکشت، میزان محصول و در نتیجه سود او افزایش خواهد یافت. کشاورزان با این فرض به محیط زیست آسیب می رسانند که در نهایت منجر به تراژدی منابع مشترک خواهد گردید. آشکار است که جلوگیری از استفاده بیش از حد از منابع آب در راستای توسعه پایدار، به عنوان هدف محیط زیستی و حداکثرسازی سود خالص کشاورزان، به عنوان هدف اقتصادی، در کوتاه مدت متعارض می باشند و لازم است که تعادلی میان آن ها ایجاد گردد. به همین منظور، میزان استفاده بهینه از منابع آب و سود خالص کشاورزی در چهار سناریوی الگوی کشت، با استفاده از چهار روش حل تعارض شامل راه حل های نش نامتقارن، کالای- اسمورودینسکی نامتقارن، مساحت یکنواخت نامتقارن و ضررهای یکسان نامتقارن، برای سال زراعی 1393-1392 در محدوده مطالعاتی ارومیه مشخص گردید. نتایج نشان داد با افزایش وزن محیط زیستی، سطح زیرکشت و به تبع آن سود خالص کشاورزی، در تمامی سناریوها کاهش می یابد. سناریوی چهارم با توجه به امکان عملی بودن و مقبولیت بیشتر آن توسط کشاورزان، معقول‌تر و قابل قبول‌تر می باشد. همچنین با مقایسه سناریوی چهارم با اوزان محیط زیستی و اقتصادی برابر با وضعیت موجود، با فرض کشت محصولات غالب در منطقه، مشخص می‌گردد که در سناریوی چهارم با اوزان برابر، مصرف آب به میزان 17% نسبت به وضع موجود کاهش و سود خالص کشاورزان نسبت به وضعیت موجود 10% افزایش می یابد. https://www.iranianjae.ir/article_26335_3ff55afdf16fea13cf00f29dddc53948.pdf