هدف اصلی مطالعه حاضر شبیه‌سازی پاسخ کشاورزان به سیاست افزایش قیمت محصولات کشاورزی در توابع استان قزوین می‌باشد. بدین منظور، محصول ذرت دانه‌ای در شهرستان البرز و گوجه‌‌فرنگی در شهرستان آبیک که دارای نوسانات بالایی در قیمت بازاری می‌باشند، مورد بررسی قرار گرفتند. برای تحقق این هدف، از یک سیستم مدل‌سازی اقتصادی مشتمل بر مدل برنامهریزی ریاضی مثبت (PMP) و توابع تولید منطقه‌ای محصولات کشاورزی (SWAP) استفاده شد. در ادامه، واکنش کشاورزان نسبت به سیاست افزایش قیمت محصولات کشاورزی تحت سناریوهای 10، 20، 30، 40 و 50 درصد شبیه‌سازی شد و تغییرات بوجود آمده در الگوی کشت و سود ناخالص کشاورزان تحلیل و ارزیابی گردید. دادههای موردنیاز مربوط به سال 91-1390 بودکه با مراجعه مستقیم به ادارات ذیربط در استان قزوین جمع‌آوری شد. برای حل مدل از نرم‌افزار GAMSنسخه 5/23 استفاده شد. نتایج نشان داد که با افزایش قیمت گوجه‌فرنگی و ذرت دانه‌ای، کشاورزان شهرستان‌های آبیک و البرز برای دستیابی به سود بیشتر به افزایش سطح زیرکشت این محصولات تمایل پیدا می‌کنند و از سطح زیرکشت محصولات با بازده کمتر (گندم و جوآبی) می‌کاهند. همچنین، نتایج نشان داد که تحت سناریوهای 10 تا 50 درصد، با افزایش قیمت گوجه‌فرنگی سود ناخالص کشاورزان آبیک 18/4 تا 39/20 درصد و با افزایش قیمت ذرت دانه‌ای سود ناخالص کشاورزان شهرستان البرز 02/3 تا 4/19 درصد افزایش می-یابد. در پایان به منظور اثربخشی سیاست افزایش قیمت محصولات کشاورزی، بکارگیری سیاست‌های مکمل در بخش عرضه نهاده‌ها و محصولات و سیاست‌های کمکی در بخش منابع آب به صورت همزمان با این سیاست پیشنهاد شد.