این مطالعه به تعیین ارزش حفاظتی پارک جنگلی نور و اندازه‌گیری میزان تمایل به پرداخت افراد برای حفاظت از این پارک با استفاده از روش ارزش‌گذاری مشروط و پرسش‌نامه‌ی انتخاب دوبخشی دوبعدی می‌پردازد. برای بررسی تاثیر متغیرهای توضیحی بر میزان تمایل به پرداخت افراد، از الگوی Logit استفاده شده و پارامترهای این الگو با استفاده از روش حداکثر (بیشینه) راست‌نمایی برآورد شده است. نتایج نشان داده است که 70 درصد افراد تحت بررسی در این تحقیق، حاضرند برای حفاظت از پارک جنگلی نور مبلغی پرداخت کنند. متوسط تمایل به پرداخت هر خانوار برای حفاظت از پارک 12646 ریال در ماه به دست آمده است. به سخن دیگر، هر خانواده حاضر است 151752 ریال از درآمد سالانه‌ی خود را برای حفاظت از این پارک بپردازد. هم‌چنین ارزش حفاظتی سالانه‌ی پارک برای هر هکتار 229707314 ریال برآورد شده است. نتایج بیانگر این است که پارک‌های جنگلی از ارزش‌ حفاظتی بالایی برخوردارند که این نکته می‌تواند برنامه‌ریزان و مدیران اجرایی، اجتماعی و اقتصادی را در برنامه‌ ریزی حفاظت و بهره‌برداری پایدار منابع طبیعی یاری دهد.